Nieuws

Comments Box SVG iconsUsed for the like, share, comment, and reaction icons

1 jaren geleden

Mijnlampen.NL

Luis Adaro S.A.

ALEACIONES Y MANUFACTURAS METÁLICAS ADARO (METAAL- EN LEGERINGSWERKPLAATS ADARO)

1904 Het bedrijf verkreeg de naam ADARO. Later werd de naam veranderd in ADARO, SA.

1910 Het bedrijf presenteert een acetyleenlamp, bestaande uit 2 stalen, cilindrische delen die door middel van koperen ringen aan elkaar werden geschroefd. Het bovenste gedeelte van de lamp bestond uit het waterreservoir, de regelschroef en de bevestigingshaak (in tegenstelling tot de rest van de lampen die een beweegbare brug hadden).

ADARO SA

In 1913 nam D. Luis de Adaro, na de ontbinding van de Metaal en Legeringswerkplaats Adaro, de leiding van de werkplaats over. Adaro wijdde een groot deel van zijn producten aan de vraag naar mijnbouwproducten, zoals veiligheidslampen, Tevens hield hij de productie van bijvoorbeeld acetyleenlampen in stand, gezien de productcatalogus van 1920.

ADARO ontwikkelde een acetyleenlamp met de naam "Luz Polar" (Poollicht) die een vermogen had van tussen 500 en 2000 kaarsen (Lichtsterkte-eenheid). Deze lamp werd ontworpen voor de verlichting van grotere ruimten zoals Treinstations, washuizen en steigers. De lamp was voorzien van een grote reflector. Op verzoek kon de lamp worden uitgerust met een grote, verticale verlengbuis, waardoor de lamp op grotere hoogten kon worden gebruikt. Sommige lampen werden voor ingenieurs of mijndirecteuren in gepolijst, of zelf vernikkeld messing uitgevoerd.

In 1925 patenteerde Luis de Adaro een veiligheids-acetyleenlamp, die een geregelde waterinname verkreeg door het gebruik van een lont. Hierdoor kon een constante productie van acetyleengas worden gewaarborgd. De lamp verbruikte 400 gram Carbid in 8 uur. Diezelfde gasdruk regelde de watertoevoer, waarbij de gevaren van overmatige gasproductie kon worden vermeden. De lichtopbrengst bereikte tot 100 kaarsen.

Dit model evolueerde echter niet uit het experimentele stadium en werd verder niet in serie gebouwd. De Spaanse wetgeving stond het gebruik ervan in kolenmijnen nooit toe, net als de rest van de Europese landen met met vergelijkbare lampen. De geleidelijke invoering van elektrische verlichting in de mijnen zou de carbidlampen van de markt verdringen.
... Lees meer >>><<< Lees minder

Luis Adaro S.A.

ALEACIONES Y MANUFACTURAS METÁLICAS ADARO  (METAAL- EN LEGERINGSWERKPLAATS ADARO)

1904 Het bedrijf verkreeg de naam ADARO. Later werd de naam veranderd in ADARO, SA.

1910 Het bedrijf presenteert een acetyleenlamp, bestaande uit 2 stalen, cilindrische delen die door middel van koperen ringen aan elkaar werden geschroefd. Het bovenste gedeelte van de lamp bestond uit het waterreservoir, de regelschroef en de bevestigingshaak (in tegenstelling tot de rest van de lampen die een beweegbare brug hadden).

ADARO SA

In 1913 nam D. Luis de Adaro, na de ontbinding van de Metaal en Legeringswerkplaats Adaro,  de leiding van de werkplaats over. Adaro wijdde een groot deel van zijn producten aan de vraag naar mijnbouwproducten, zoals veiligheidslampen, Tevens hield hij de productie van bijvoorbeeld acetyleenlampen in stand, gezien de productcatalogus van 1920.

ADARO ontwikkelde een acetyleenlamp met de naam Luz Polar (Poollicht) die een vermogen had van tussen 500 en 2000 kaarsen (Lichtsterkte-eenheid). Deze lamp werd ontworpen voor de verlichting van grotere ruimten zoals Treinstations, washuizen en steigers. De lamp was voorzien van een grote reflector. Op verzoek kon de lamp worden uitgerust met een grote, verticale verlengbuis, waardoor de lamp op grotere hoogten kon worden gebruikt. Sommige lampen werden voor ingenieurs of mijndirecteuren in gepolijst, of zelf vernikkeld messing uitgevoerd.

In 1925 patenteerde Luis de Adaro een veiligheids-acetyleenlamp, die een geregelde waterinname verkreeg door het gebruik van een lont. Hierdoor kon een constante productie van acetyleengas worden gewaarborgd. De lamp verbruikte 400 gram Carbid in 8 uur. Diezelfde gasdruk regelde de watertoevoer, waarbij de gevaren van overmatige gasproductie kon worden vermeden. De lichtopbrengst bereikte tot 100 kaarsen.

Dit model evolueerde echter niet uit het experimentele stadium en werd verder niet in serie gebouwd. De Spaanse wetgeving stond het gebruik ervan in kolenmijnen nooit toe, net als de rest van de Europese landen met met vergelijkbare lampen. De geleidelijke invoering van elektrische verlichting in de mijnen zou de carbidlampen van de markt verdringen.

1 jaren geleden

Mijnlampen.NL

3 zeldzame modellen....

Op de foto 3 zeldzame "familieleden" van elkaar en wel van de familie Friemann & Wolf type 500. Het type 500 onderscheidt zich van vele soortgenoten door de bajonet-sluiting, al dan niet gecombineerd met een magneetanker-slot. Geheel links het type FW502, een op lampenolie gestookte veiligheidslamp, zonder ontsteker. In het midden het type FW503 met stiftslot, eveneens zonder ontsteker. Rechts een zeer bijzonder type (waarschijnlijk FW501). Deze lamp heeft een horizontale papier-paraffine-ontsteker.
... Lees meer >>><<< Lees minder

3 zeldzame modellen....

Op de foto 3 zeldzame familieleden  van elkaar en wel van de familie Friemann & Wolf type 500. Het type 500 onderscheidt zich van vele soortgenoten door de bajonet-sluiting, al dan niet gecombineerd met een magneetanker-slot. Geheel links het type FW502, een op lampenolie gestookte veiligheidslamp, zonder ontsteker. In het midden het type FW503 met stiftslot, eveneens zonder ontsteker. Rechts een zeer bijzonder type (waarschijnlijk FW501). Deze lamp heeft een horizontale papier-paraffine-ontsteker.
Meer laden >>>

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.